De eerste oogst ...

De eerste oogst heeft iets magisch, iets vreugdevols. De eerste oogst, nog zo klein, is een mijlpaal.  Het is een daadwerkelijk resultaat van het verzette werk, terwijl je nog maar net bent begonnen. Althans in mijn geval dan. Eigenlijk had ik al veel eerder kunnen en moeten beginnen, zodat ik nu al veel meer had kunnen oogsten dan die paar blaadjes rucola ... Maar toch, ik ben er heel erg blij mee, echt super blij zelfs. En ik heb me heilig voorgenomen om eind dit jaar alweer voor te bereiden voor volgend jaar, zodat ik eigenlijk - en dat is mijn streven - het hele jaar door kan oogsten van mijn tuin. Niks geen eerste oogst, doorlopende oogst!
Jaarrond tuinieren noem ik het, dat vereist nog wel enige oefening en vooral ook tijd. Die tijd is er nu veel meer dan vorig jaar, maar het kan altijd meer (als ik de aangeharkte onkruidvrije tuintjes van mijn - doorgewinterde en op leeftijd zijnde - buren zie).
Plan: veel afkijken en overleg met deze bewuste buren en veel langs bij de kweker (wat kan nu, wat kan straks men wat kan ik dan in de winter oogsten en wat kan al heel vroeg ...)
Kortom, als het dus volgens plan verloopt, dan was dit de laatste eerste oogst! Dat maakt het zelfs een feestelijk moment, misschien wel nostalgisch ...


O, en de rucola deed het erg goed in combinatie met een zelfgemaakt tuinbonensmeerseltje op een cracker:
dubbelgedopte tuinbonen samen met olie, gemalen komijn, peper en zout in de keukenmachine of staafmixer. Hoeveelheden op gevoel en op smaak!

eet smakelijk :-p